Powidoki - Drwal - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Drwal
	ALL WORKS Poetry (201) Prose (2) Diary (35) Photography (1) Postcards (1) About me Friends (23)

6 february 2014

Drwal

popatrzcie jak mi szybko przeszło
kieszenie pełne rąk i Sowizdrzała mina
nos z kwinty w niebo

niebywałe jaka to siła
zima topnieje strach
odwaga śmiechem
przeciąga się i wyłazi ze skorupki
kwili wiosennie
nie pyskuj za dnia

zlazł z haka Janosik
nie dla was
dla siebie

jak ja kocham wydychać
do płuc zassane brzemię

6 february 2014 at 06:40

z Janosikiem, nie przypadło mi do gustu, to jest fajne: jak ja kocham wydychać/ do płuc zassane brzemię. całość pozostawia wrażenie, dlatego pozwalam sobie skomentować. fajnie Drwalu, z powodów przez które powstał, fajnie :)

6 february 2014 at 19:43

bo pewnie widzisz go w Perepeczce, a to przecie zbój był i jeśli wymykał się śmierci, to dla egoizmu. Ten egoizm daje wydychać by żyć. Dziękuję za rozumienie

6 february 2014 at 06:57

Napisałam piękny wierszyk powitalny, ale mi zwaliło net. niech to szlag trafi! nie odtworzę :( to w skrócie: Witam Cię i siedź tu i nie ruszaj się!! :*

6 february 2014 at 19:45

ten bezruch, gorszy od, ale posiedzę, bo mi dobrze się tu wdycha

6 february 2014 at 19:49

tak. ten tak. :) ale ja metaforycznie. przecież wiesz. metafora proza-iczna :D

An - Anna Awsiukiewicz

6 february 2014 at 07:15

wydychaj ile się da i wdychaj nowe... fajne.

6 february 2014 at 19:49

stare też ma we wdechu swój drapieżny zadzior doświadczenia

6 february 2014 at 12:21

nie rozumiem tego z Janosikiem...ale nie bede pyskowac i witam Cie serdecznie, Drwalu :)

6 february 2014 at 19:58

(jak pod komentarzem Istar) widzę Janosika ( i siebie) atawistycznie uzależnionych chęcią życia po swojemu

6 february 2014 at 20:04

ale problem z Janosikiem polega, jak mniemam, w niepamięci jego śmierci. Janosik bowiem zawisł na haku i zszedł był śmiercią marną. :( a Tyś z haka zwiał! jak zwał tak zwał :))))))))

6 february 2014 at 20:19

legynda taka niesie, że się był zbiesił i dał drapaka z haka do dziś po górach łazi i wiersze pisze ,....tak se marze

6 february 2014 at 20:21

:D i te marzenia Ciem podniosły z łoża boleści/niech żyją marzenia!/z marzeń bierom siem wiersze :))))

6 february 2014 at 20:25

ino za to nie da się żyć, i wydać za życia :)

6 february 2014 at 20:26

ano nie da. jak się nie da, komu trzeba, to się nie da :(

6 february 2014 at 20:31

a wiesz komu trzeba ? bo bieda jak wiesz i nie wiesz, może Boże!!!! się gdzieś użebrze

6 february 2014 at 20:35

nie wiem i nie chcę wiedzieć. dobranoc.

6 february 2014 at 20:02

Jedno jest pewne, w wierszu czuję : Życie.

6 february 2014 at 20:14

i tak ma być, żyć

6 february 2014 at 20:05

wydychać i wdychać, rytm powietrzny, co unosi :) ech góry nasze góry :)

6 february 2014 at 20:21

i biusty falują miarowo, i są ozdobą wdechowo- wydechową

6 february 2014 at 20:30

;)))

Maryla Stelmach

6 february 2014 at 23:15

oddech pełna piersią, przy tych słowach można odpocząć.! pozdrawiam.

7 february 2014 at 16:54

spirometr wykaże ponadnormatywne zużycie tlenu i nadmierne wydzielanie dwutlenku węglą, to my tworzymy dziury ozonowe, póki się da oddychać - jakie to fajne - prawda ?

8 february 2014 at 19:52

nosowi lepiej w niebie...")

8 february 2014 at 22:42

i tam, jak wszystkie ważne rzeczy należy je trzymać

8 february 2014 at 20:01

Drwalu, myślę sobie że wydycha się Z płuc? :)

8 february 2014 at 22:55

to było by uzasadnione gdybym pytał ; " jak wydychać" ? jak ja kocham wydychać z płuc zassane brzemię a ja pytam; "co kocham wydychać" ? do płuc ( uprzednio) zassane brzemię "jak ja kocham"- to celowo użyty kolokwializm, którym chciałem podkreślić infantylne szczęście z umiejętności pozbywania się "brzemienia", ciężaru.

8 february 2014 at 23:02

o Ty przewrotny ;) :)))

8 february 2014 at 22:57

dobrze, że upłynniłeś brzemię i wracasz z uśmiechem Drwalu :)

22 february 2014 at 20:16

i mnie to niebywale cieszy, powiem infantylnie, ale i z pewną konstatacją doznanej lekcji pokory ( czytaj pod prozą) :)

8 february 2014 at 23:06

mhm :)

22 february 2014 at 20:29

Świetny wiersz a puenta super!! Miło Cię widzieć w tak wyśmienitej formie ( pisarskiej) Dobrego Drwalu:)))

22 february 2014 at 20:32

Bo pisany pokorą ( czytaj pod prozą jeśli zechcesz )

22 february 2014 at 20:38

Czytałam Drwalu:)) Pokora to czasem dobra rzecz ale nie wszystkim jest dana a szkoda. Być może ludzie byliby lepsi dla innych i siebie. Nie wszyscy jednak nauczą się tej lekcji. Dobrego jeszcze raz Drwalu:))))