16 june 2026

poetry

sam53
sam53

gdzie się zatrzymać

cierpienie ból w smutku
pusty oddech marzeń
słowo które w sercu wciąż poznaje piekło
życie które zanim zaczęło się starzeć
zamknęło się w sobie i w nicość uciekło

jeśli umiesz cierpieć radość cię nie strwoży
nawet kiedy wczoraj w słońcu dzisiaj wzeszło
w raz zbudzonym szczęściu chce się setki dożyć
a tym co rwie duszę niech się martwi przeszłość

lada chwila lipiec i wiosna w zaświatach
gdyby jeszcze myśli zakwitły w obłokach
jak chabry kąkole - pamiętasz ich zapach
echo wciąż powtarza
kocham ciebie kocham

2026-06-16

Jaga
17 june 2026 at 13:23

Życie niejedną twarz miewa/ wciąż trudno utulić żale/ deszczem zielenią się drzewa/ ciasto upiekłam, bez "ale" ;)

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register