nie pytaj nie pytaj pocałuj i kwita
nie pytaj o szczęście kiedy wieczór blisko
i noc nas połączy cieniem na poduszkach
kiedy w jednym słowie odnajdziemy wszystko
co chcą nam przekazać pragnące się usta
nie pytaj o miłość gdy wiosna za drzwiami
w pierwszych pocałunkach bladych przebiśniegów
gdy dzień już od świtu w pełnym słońcu zakwitł
a Chopin gra walca od zmierzchu do zmierzchu
nie pytaj bo po co czekam ciebie nocą
ze szczęściem miłością niecierpliwą wiosną
i dodam nieśmiało pójdziemy na całość
cóż że płyta zdarta
zatańczmy Mozarta
Wiersz się broni jako stylizacja. Jest w nim miły klimat, podoba mi się: "i noc nas połączy cieniem na poduszkach". - metafora dosyć ciekawa. Chociaż jest to raczej pisanie dla siebie samego, dla przyjemności i relaksu, wydaje się dość przyjemne w odbiorze. Pozdrawiam, The Meanest Cat.
report
Miło widzieć pod wierszem. Z podziekowaniem i pozdrowieniem :))
report