Wiersz napisałam, gdy jakiś czas temu (1-2 lata temu?) zobaczyłam na ul. Grochowskiej kask, kwiaty, znicze i zdjęcie przystojnego, młodego chłopaka, który najwidoczniej w tym miejscu zginął. Niedawno wróciłam w to miejsce (pobliże ul. Gocławskiej w Warszawie), ale już ani zdjęcia nie było, ani informacji o nim.

report

ta adrenalina nie zna granic ani rozsądku

report

nie lubię namawiać nikogo do zmian w wierszu, ale tym razem odstąpię od reguły. Ostatni werset trochę mi nie pasuje. Jest pomysłem na zupełnie inny wiersz. Może z niego zrezygnować?

report

Zgadzam się, że utwór można byłoby skrócić bez większej szkody. Zastanowię się. Jak widziałam te symbole przywiązania i rozpaczy na słupie i wokół niego, to wszystko we mnie krzyczało. Stąd ta końcówka. Nie wiedziałam o komentarzu. Dziękuję!

report

hmmm i bądź tu człowieku mądry...:)))

report