jesień,
ukrywa się w moich oczach
żółkną spojrzenia ludzi
niebo smutnieje,
a na ten widok
chodnikom szklą się oczy
koty schowały się
w swoich miastach,
zniknęły z naszych
ulic z ostatnim
ciepłym spojrzeniem słońca
jesień,
jesteś daleko
w każdej kropli deszczu
odbija się twoja twarz
moja skóra pragnie
każdej kropli
Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
bardzo mroczne, taka późna jesień ale pełna zagadki
report
pisząc go miałem raczej przed oczyma wyobraźni złote liście i tęsknotę.
report
cóż pewnie to przez te krople deszcze i ostatnie ciepłe spojrzenie słońca ,,,,,,,,, aż coś zapowiada słotę zimno; a nie złociste rude loki wiatru smaganego słońcem oplecionego babim latem; ale każdy czuje zgodnie z wlasną interpretacją więc się nie przejmuj :)
report
Oczywiście, każdy czyta przez siebie. O to się w tym rozchodzi przecież :)
report
Rozmarzyłam się-- i tak mi szkoda lata, a jesień tuż tuż:)
report
Tak, szkoda lata, ale jesień ma w sobie to piękno melancholii.
report
Dobrze skrojony wiersz.
report
dziękuję.
report
wytarty schemat...z całości tylko moment o kotach jest ciekawy.
report
To dobrze. Mnie podoba się on cały. Jeśli dla Pana jest wytarty, wyświechtany - nic nie szkodzi :)
report
tak inaczej o jesieni:)
report
brakuje takich wierszy, pozdrawiam
report
ależ tu tęskno :) do każdej kropli :))
report
jestem zwolennikiem takich natchnionych melancholii
report