16 november 2011

poetry

Arwena
Arwena

rozliczeni

wszystko nam się wtedy wydawało
prawdziwe mieliśmy tylko marzenia
ubrani w sztywne mundurki
wyprowadzaliśmy sztandar w szeregi historii

czerwona oranżada i nikt nie oczekiwał
że ugasi pragnienie po jednym łyku
krtań spluwała krzykiem
kiedy skórzany pas zaciskał szyję kolegi

wróciliśmy po latach wymówek
i kurwa mać nikt nie zapytał
czy mieliśmy równie gówniane życie

stara i pomarszczona
przemawia nad mogiłą
grozi zapadnięciem w każdym
wyciągamy papierosy i oranżadę
czas opróżnia butelkę
do dna dochodzą ostatni

ike
18 november 2011 at 18:46

czerwona oranżada jak czerwone usta dziewczyny; całuj do krwi, aż słodkie usta da dziewczyna ci, czerwone, namiętne, z bąbelkami :) hey

report

Withkacy
18 november 2011 at 18:54

:)

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register