przemubik
ALL WORKS Poetry (236) Prose (24) Diary (28)
About me Friends (3)

22 september 2011

prose

przemubik
przemubik

samotność wznowiona

Powoli układa się do snu. Patrzy jeszcze raz na zdjęcie Marka po czym zasypia. Sen przynosi koszmary. Walczy ze swoją matką o brązowe sandały. Chwyta najbliższy kamień i zabija matkę. Budzi się spocona błądząc myślami po śnie. Zastanawia się, skąd ten sen? Patrzy na zegar wiszący nad łóżkiem. Jest trzecia w nocy. Wie, że już nie zaśnie. Przechodzi leniwie do drugiego pokoju. Włącza komputer myśląc na przemian o Marku i matce. Dlaczego oni stali się tacy obcy? Czy oni mnie kiedykolwiek kochali?
W końcu ukazał się pulpit komputera. Zdjęcie małego czarnego kotka. Włączyła internet, po czym w google wpisała hasło :"samotność"...
Marek parzył poranną kawę...

przemubik
22 september 2011 at 10:35

To początek, w najbliższym czasie dopiszę ciąg dalszy...na razie wyczerpały mi się siły twórcze ;)

report

Ania Ostrowska
23 september 2011 at 10:29

pisz, pisz, dobrze Ci idzie :)

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register