Przejrzyste odbicie na szybie.
Domy, drogi, pola, łąki, lasy, góry, doliny.
Ciemności, jasności , szarości.
Znaki, drzewa, liście, chmury, dymy.
Ludzi, nieba, gwiazdy.
W sobie widzę
We wstecznym lusterku
pospiesznie przemijalne:
miejsca, zdarzenia, słowa i twarze,
Które zechcę z rozumu,
nie z serca pamięci (wy)marzę
Które zechcę z rozumu , nie z serca pamięci (wy)marzę...Jasiu, nie za bardzo kleje to zdanie:(
report
Ma ono być takie niedoklejone do zinterpretowania samodzielnie
report
zacięłam się przy drzewach, gdy wcześniej były lasy i góry, a potem jeszcze liście, które również z drzewami kojarzę, a rzeki nie widziałam, choć wraz z wierszem- przemijałam;)
report
To nie jest dobry wiersz nie polecam :)
report
nie Tobie oceniać ;) Poszedł w świat - żyje sam :)
report
To go zamorduję z zimną krwią ;)
report
ani mi się waż:))) nie będzie wybaczenia :)
report
Jeśli odbicia są w tytule, to w tekście można z nich zrezygnować, aby nie powtarzać. Wyliczasz, a można inaczej... I chyba odmieniając nie do końca jesteś konsekwentny: domy,... ale dalej ludzi... Jakbyś tak pierwszą część pokazał "w szybie", a drugą "w sobie" - jeszcze warto coś pokombinować. :) Pozdrawiam!
report
A dziękuję :)
report
u mnie czyści się samoczynnie:) Miłego dnia:)
report
Szczęściarz :) Również miłego dnia :)
report
Również zabraniam zamordowania wiersza! :)
report
okey nikogo mordować nie będę :)
report
I dobrze! :)
report
w pierwszym wersie wyrzuć "odbicie" bo już tytuł mówi. a poza tym wiersz warty czytania. ładnie .
report
Zdanie nie byłoby pełne i trzeba by przecinek postawić, następny zresztą, wymieniając, co robię w następnej części. Prędzej zmienię tytuł :)
report