o jesieni | piórko

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	piórko
	ALL WORKS Poetry (21) Diary (26) Photography (2) About me Friends (35)

15 october 2014

wilgoć maluje na chodnikach obrazy
mokrymi liśćmi sypie każdy podmuch wiatru
ktoś powiedział jak tu nie kochać jesieni
królowej barw i tęsknoty

inny dodał ze wszystkich jest najczulsza
ubiera niebo w pierzaste chmury
krajobraz nakrywa ulubionym swetrem
w kolorze ciepłej szarlotki

jesień czasami też dorzuci goździki do grzańca
bukietem liści uśmiech obudzi
a mnie pogładzi po zimnych stopach
w kałuży przemoczonych

i jak tu nie kochać jesieni

15 october 2014 at 13:42

jesienią same wiersze się piszą ...a potem z listkami fruwają wiatrem kołysane:)

15 october 2014 at 13:45

To prawda :))

15 october 2014 at 13:45

i jak nie kochać ...:)

15 october 2014 at 13:51

jak nie kochać, skoro każdy miłość w sobie dźwiga..

15 october 2014 at 13:53

Dźwiga lecz nie zawsze obdarowuje ;))

15 october 2014 at 14:26

czasami człowiek poświęca się bez reszty dźwiganiu..

15 october 2014 at 14:29

i jest niczym wielbłąd podążający przez pustynię

15 october 2014 at 16:41

kiedyś mieliśmy wspólnego przodka..

Damian Paradoks

15 october 2014 at 14:48

porozglądam się za ciepłą Szarlotką ;)

15 october 2014 at 14:50

Najlepsza z odrobiną cynamonu ;))

Damian Paradoks

15 october 2014 at 15:02

nie wiem czy kiedykolwiek próbowałem ale musi być delicją :) . A grzaniec to już mi zapachniało wieczorami po nartach, Piórko :)

15 october 2014 at 15:05

Do zimy daleko (chociaż może...). U mnie dzisiaj pada i jest zimno, a na dodatek wyłączyli ogrzewanie, bo coś remontują w piwnicy. Może dlatego też mi nim zapachniało :))

Damian Paradoks

15 october 2014 at 15:08

przycupnęła szarość nawet nad Atlantykiem. Słońce bije się się o swoje i jak to bywa codziennie zrobi sobie małe zejście na chwilę :)

15 october 2014 at 14:55

z antonówek :)

15 october 2014 at 14:56

a może z szarej renety, też aromatyczna ;)))

15 october 2014 at 15:14

też i wytrzyma całą zimę, antonówkę trzeba wcześniej uprużyć i w słoiki, nie ma co wybrzydzać, jedna i druga jest dobra...:)

15 october 2014 at 16:21

a mnie dopadła melancholia...

15 october 2014 at 16:23

to było wczoraj, ale dzisiaj: dzisiaj już jest prawie jak w Twoim wierszu - jesienniespokojnielisciastobrunatnozczerwieniąbukownapołoninach

15 october 2014 at 16:40

świetna ta jesień, też kocham jesień i popieram takie klimaty w uczuciach

15 october 2014 at 16:47

Jesień życia wcale mi się nie kojarzy z prawdziwą jesienią... I też lubię, zwłaszcza tę złotą, szeleszczącą kolorowymi liśćmi... mogłabym wtedy iść i iść przed siebie... :)

15 october 2014 at 20:46

Cudnie:))) Kocham jesień jak Ty ale w tym roku jakoś kłopoty trochę przysłoniły uroki:)))Ściskam serdecznie:))

17 october 2014 at 17:19

a szarlotka już na mną chodzi.. choć do pieca jeszcze nie doszła :)

18 october 2014 at 19:07

bardzo mi się podoba, choć to raczej monolog niż rozmowa :)

25 november 2014 at 20:53

Raczej :)) Dziękuję za odwiedzinki :))

Veronica chamaedrys L

23 november 2014 at 21:20

...ktoś tu ślicznie i cichutko śpiewa piosnkę o jesieni...pozdrawiam, Leciutkie...:)))

25 november 2014 at 20:52

Prawie szeptem :)) Buziak :))

25 november 2014 at 20:49

zapachniało cynamonem, syk lekko wilgotnego drewna, które pochłonie ogień, iskierki, chochliki :)

25 november 2014 at 20:51

Dziękuję Jaguś :))

25 november 2014 at 20:53

proszę:) ja, o dziwo, lubię wszystkie oblicza jesieni :))

25 november 2014 at 20:56

Szczęściara z Ciebie, ja to powinnnam zapadać w letarg i przesypiać te najmroczniejsze oblicza jesieni :))

25 november 2014 at 20:57

sama się sobie dziwię;) w te najmroczniejsze dni zapadam w ciepło domu :)

25 november 2014 at 21:00

Może i ja kiedyś się tego nauczę :)) Buziaki Jaguś :))

29 november 2014 at 08:39

Kochać i już! :)

19 december 2014 at 20:53

...trzeba kochać, wszak to przeważająca pora roku, jakiż piękny akompaniament ze stanem mojego ducha...