ALL WORKS Poetry (28)
About me Friends (1)

23 may 2011

poetry

pietrus72
pietrus72

Moje słońce

Patrzę na słońce dalekim wzrokiem

podziwiając Twoją urodę,
myślami wymawiam Twoje imię

sercem przywołuję Cię do siebie.
Patrzę na Ciebie moim
uśmiechem
jak promienie Twoich oczu
pokazują niebiosa swoją
siłę.
Patrzę na jasność Twojego ciała
czarem rozpływasz
swoje cele
kolorem świateł dajesz do myślenia
jak błękit
ma swoją miłość.
Patrzę na Ciebie codziennie
jednym
słowem zabiorę Cię
gdzie nasze marzenie
bo radością
jesteś mną.

oczy jak pustynia
23 may 2011 at 23:03

zaczynam czytać i: Twoją, Twoje,Cię, Ciebie,Twoich... do przemeblowania...

report

Stefanowicz
23 may 2011 at 23:09

Niestety nie da się chyba przemeblować. Trzeba by napisać od nowa, albo lepiej, najpierw duuużo czytać a dopiero potem pisać.

report

oczy jak pustynia
23 may 2011 at 23:12

od czegoś musi zacząć..zatem .niech przemebluje:-)...przecież każdy z nas czegoś się nowego uczy, raczkowanie no normalna kolej rzeczy:-)

report

Miladora
23 may 2011 at 23:20

Wszystko się da, jak się bardzo chce. :D Zaczęłam przymierzać i wychodzi. Ścinaj zaimki, Pietrus i żongluj słowami. W końcu się ułożą. I nie dawaj "Ci/Cię/Ciebie/Twoich" wielkimi literami. ;) Chyba że to list. ;)

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register