Znicz - gabrysia cabaj - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	gabrysia cabaj
	ALL WORKS Poetry (317) Diary (100) Photography (24) Postcards (6) About me Friends (62)

22 november 2011

gabrysia cabaj

Wybacz Wiesiu,
że całkiem zapomniałam:
góry bielizny do składania,
stanie przy kuchni, sikoreczko -

jakbym była trochę nieludzka
przy zlewozmywaku - coś
przeciekło mi przez palce,

a ty
siedzisz w swoim ogródku
zmieniona tak bardzo,
na suchej gałązce rajskiej
jabłonki.

Chciałabym ci teraz podesłać
buziaka, lecz uwiązł nagle,
jak żal w kwadratowym
nawiasie.

.

22 november 2011 at 09:51

czasem zapominam że to także imię żeńskie:)

22 november 2011 at 10:17

czasem zapominam, Wiesiu, kim jestem...

22 november 2011 at 10:23

to kim jesteśmy i tak przyjdzie nam opuścić Gabrysiu...

22 november 2011 at 12:49

wiesz, Wiesiu - wiedza o tym jakby nie dodawała mi wiary, ni chu.a!

22 november 2011 at 10:29

nie wiem czy lepiej czuć czy dotykać, nie wiem.. wiersz podoba się Gabrysiu

22 november 2011 at 13:08

dziękuję, Marzenko...

Wanda Szczypiorska

22 november 2011 at 16:43

Aż szkoda odchodzić od tego wiersza

22 november 2011 at 18:56

Wando - odpisałam na priv...

22 november 2011 at 18:42

ładne jak nie wiem co, ale ja też w pierwszej chwili, że do Wieśka :))))))

22 november 2011 at 18:59

nie sądzę, żebym pisała chwilówki, Magdalo - zawsze chcę w tekście trochę przemycić..tym razem sikoreczkę za oknem...

22 november 2011 at 18:53

patrzeć- przez palce; przeciekać- raczej miedzy ? żal w kwadratowym nawiasie :) [ żal ] ; hey

22 november 2011 at 19:01

wiese - życie nie przecieka przez palce, gdy się zmywa naczynia? chyba buziak, jak żal [*] - czujny jesteś:)

23 november 2011 at 13:07

Pięknie się czyta Gabrielo. A wyobraźnia - pracuje na pełnych obrotach

23 november 2011 at 13:11

fajnie, że czytasz, Leszku K:)*

23 november 2011 at 13:38

czas zmienia trochę sikorki, trochę gałązki, na których siedzą/ [żal] że tak szybko :))

Leszek Lisiecki

23 november 2011 at 14:52

Bardzo piękny i chociaż nie mogę się skupić na tym, żeby opisać co czuję - nie mogę przejść obok w milczeniu

24 november 2011 at 22:27

Natali, Leszku - zawsze jestem zdziwiona i mile zaskoczona, że ktoś jednak czyta - dziękuję:)*

24 november 2011 at 22:31

Gabrysiu :))) czytam

24 november 2011 at 22:34

[ ] ........ pozdrawiam :)

24 november 2011 at 22:37

:)*

Małgorzata Krupińska-Nowicka

24 november 2011 at 22:46

Czyta, Gabriel, czyta...:))