Liście - gabrysia cabaj - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	gabrysia cabaj
	ALL WORKS Poetry (317) Diary (100) Photography (24) Postcards (6) About me Friends (62)

1 november 2011

gabrysia cabaj

Idąc dzisiaj na cmentarz, gdzie pogrzebano mojego ojca, miałam,
Wando, nieodparte wrażenie, że idę w zimne miejsce, w którym
go nie ma. I widziałam staruszki o kulach, chłopaka na wózku
inwalidzkim, piękną dziewczynę o blond włosach do ziemi i nogach
do nieba, idących w tę samą stronę. Stawiałam znicze na grobie
i wtedy nazwisko, data narodzin i śmierci, wspólna część życia -
pochyliły mnie niedaremno: byłem kim jesteś, byłem kim jesteś,
widniało na liściach zbieranych z nagrobka.

.

Gabriela Kuźma

1 november 2011 at 17:33

dobry tekst

1 november 2011 at 17:40

dziękuję, Gabrielo K.

1 november 2011 at 17:37

bardzo

1 november 2011 at 17:42

Marzenko...

1 november 2011 at 17:38

Otóż to - "że idę w zimne miejsce, w którym go nie ma" bo jest przecież w sercu, w myśli i wydaje się być tak blisko - tuż za rogiem, wystarczy podbiec... Pozdrawiam serdecznie:)

1 november 2011 at 17:42

a na góralską nutę, kiedy będzie, Dal?

1 november 2011 at 17:46

Jak tylko złapię oddech:) To bardzo miłe, że pytasz:)

1 november 2011 at 17:48

pytam, bo lubię:)

1 november 2011 at 17:47

dużo dziś w temacie. Ten jest mi bliski:)

1 november 2011 at 17:48

jutro pomyślę o czymś mniej poważnym, Wiesiu...

1 november 2011 at 17:49

Gabrysiu Mój komentarz to nie zarzut:)))

1 november 2011 at 17:53

:)

1 november 2011 at 17:50

:))) Dzięki.

1 november 2011 at 19:05

ladnie Gabrysiu a szczegolnie ten napis na lisciach:))

1 november 2011 at 19:07

dzisiaj był ładny dzień na spacer po cmentarzu, mnóstwo kwiatów, kolorowe ogrody, wagony małych świeczek i dużych zniczy, rodziny nad grobami, można spotkać znajomych, to święto jest przede wszystkim dla żywych. Dusz tam nie ma, chyba, że wpadną zerknąć kto i jak się trzyma;)

1 november 2011 at 19:14

byłem kim jesteś - nie zawsze dopuszczamy do siebie świadomość przemijania.

1 november 2011 at 19:26

Gab, nie musisz mówić, ze świeże; średnik przed "wspólną częścią" rozcina frazę, stąd liczna mnoga " pochyliły"- jest niedobra; wiem, że "niedaremno" to tylko po to by uchronić się przed podwojeniem "mnie", ale jest nienaturalne; końcowe-"przeze mnie" jest, wydaje się, zbędne? a Ty?; hey

1 november 2011 at 20:02

"zebranym z nagrobka przeze mnie" wydaje mi się już zbędne. Pozdrawiam

1 november 2011 at 20:08

Aniu - chciałam, aby choć jeden rym był w tym prozatorskim tekście.

1 november 2011 at 20:06

w zasadzie tekst miał być odpowiedzią pani Wandzie Szczypiorskiej na komentarz, który umieściła pod wierszem: Umarli z wiejskiego cmentarza - więc zmieniam tak, jak było pierwotnie.. dziękuję Wam, moi drodzy, za czytanie - sonia, Bazyliszek, hossa, ezo, wiese, Xymo.