ALL WORKS Poetry (12)
About me Friends (1)

1 november 2010

poetry

Jacek Lasota
Jacek Lasota

Gluchy

Nie słyszeć telefonu
Zapomnieć adresu
Zasypiać codziennie
Bez uczucia stresu
Wtopić się w tłum
Tysięcy mrówek
Oczyścić sumienie
ze wszystkich wymówek


Chciałbyś się zadurzyć
Przez chwilę poczuć
Wyjść poza ramy
Od szczęścia odpocząć


Nie wychodzić z domu
Zapomnieć się ze słońcem
pozbyć się strachu
być na „Ty” ze świata końcem

Krzysztof Kaczorowski (papayaii)
1 november 2010 at 12:08

Dobry wiersz. Lecz takie małe co nieco z mojej strony: Są tacy co - by tylko mieć święty spokój, byle przyjemnie przeżyć. I są tacy co w padli w szaleńczy tryb "działalności" - fanatycy. Jedni i drudzy są głusi - ci drudzy na chwilę jaśnieją Spadające Gwiazdy (także i z gwiazdami różnie bywa). Ale wiersz dobry.

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register