ALL WORKS Poetry (9)
About me Friends (1)

29 september 2011

poetry

Hana
Hana

Samotność tramwajów

Świat cały w szarości, milczeniu
I tylko za oknem tramwaje
Ja nie wiem, czy umiem żyć dobrze
Czy może nie żyję już wcale?

Wciąż świat okryty zwątpieniem
Jadą uparte tramwaje
A ja wciąż siedzę i pytam
Czy one też są dziś same?

laura bran
29 september 2011 at 12:50

to nie miało być tak, że jedna strofka jest opisowa, a druga refleksyjna? w pierwszej przeszkadza mi właśnie ten brak konsekwencji, niedopracowanie obrazu, a od razu załamanie go refleksją pojawiającą się znikąd, dość banalnie.

report

laura bran
29 september 2011 at 12:51

i brzmi jakoś znajomo

report

Szel
29 september 2011 at 17:28

2xtramwaje

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register