Dobry, odczuwalny wiersz. Tylko zgrzytających drzazg jakoś nie mogę sobie wyobrazić. Ale to zapewne moja wina :) Pozdrawiam!

report

bosonoga, Francesca Johanson, drzazgi wbite w dłonie - chciałam by symbolizowały jakieś porażki, zranione uczucia, ale takie, które można przecież wyrwać i po ich wyrwaniu nie ma śladu. To zgrzytanie tych drzazg wzięłam ze skojarzenia podłogi, że ze starości podłoga zaczyna skrzypieć. Początkowo zamiast zgrzytać - miałam skrzypieć. Ale potem zmieniłam. Chyba niepotrzebnie, bo najwidoczniej to słowo myli. Zaraz je poprawię. I kiedy sobie o nich przypomina - celowo wbija je wgłębiej. Nie chciałam tu znowu dodawać wbijać - a drzazgi skojarzyły mi się z igłą - stąd to wkłucie. Załóżmy że życie jest obrazem w ramie. Jej wypadło z tej ramy, rozsypało się - nawiązując do początku - właśnie przez te porażki. Wnęki zostały w pustych ramach. I stąd to zbieranie resztek. Taki miałam obraz, pisząc. Natomiast jeśli stało się t

report

drzazgi mogą uwierać, przeszkadzać. mam stare biurka i często wchodzą mi drzazg, od razu wyciągam, bo to boli i muszę pilnować delikatnych swetrów :)

report

czyli torturowanie siebie nie jest tylko moją specjalnością :-) ale to są rzeczy podstawowe, lęki, strachy, agresje. Neurotyk sobie z nim nie radzi. Ale radzi jak się weźmie w garść. To pospolity ważny życia dramat. Pozdrawiam i kończę na dziś oceniania i komentowania. Heeej

report