Poetry

rozmowa jest łatwa – wiem że słuchasz
z innymi nie umiem otwarcie bez chowania się
za dziesiątą maską której nie zerwie halny
 
do znudzenia powtarzasz pisz o tym co czujesz
a nie pragniesz poczuć
pomaga – nawet jeśli to tylko wbijanie
kilka centymetrów pod ziemię

kolejne kroki stawiam już bliżej powierzchni
 
zwyczajnie o życiu miłości rozterkach i tym co boli
nie wiem jednak czy umiem wyrzucić z siebie patos
wystający z butów niczym palec z dziurawej skarpety
 
ale nie będę uciekać niech będzie jak jest – to nic
tylko próby pokazania czegoś głęboko iskrzącego
wspomnieniem mało radosnym
 
potrafię gotować choć nikt mnie nie uczył
matkę wychowywano bez miłości