5 december 2017

poetry

ApisTaur
ApisTaur

W progu

cudownie znów ujrzeć twoją postać miła
przytul nie wystarczy ręki wyciągnięcie
nawet gdy cię nie ma wiedz że zawsze byłaś
w sercu i umyśle co zapomnieć nie chce
 
nie słów mi potrzeba lecz bliskości twojej
która niczym zorza mrok w sercu rozgania
więc gdy jeszcze jesteś to zaraz się boję
że znów się obudzę bez ciebie kochanie

pociąg
5 december 2017 at 18:57

niezmienność przychodzi jak noc rozogniona/ w próg domów gdzie okna parami się świecą/ i tak to unosi że postać kobiecą/ wyłania z oddali to szczęście że płoną/ :)

report

ApisTaur
5 december 2017 at 19:23

cieplutkie podziękowanie //:)

report

Hania
5 december 2017 at 22:26

miło się czyta

report

ApisTaur
5 december 2017 at 22:30

aaa/ miło się wita/::)

report

jeśli tylko
5 december 2017 at 23:34

zaśpiewaj ;)

report

ApisTaur
6 december 2017 at 10:28

Tak acapella?//:)

report

Wieśniak M
7 december 2017 at 12:50

" na każdym miejscu i o każdej dobie"jak wieszcz raczył słusznie zauważyć /więc piszmy co nam leży na wątrobie/ a chocby mimo apanaży:))

report

ApisTaur
7 december 2017 at 13:37

/ póki atrament jest w piórze / a kartka bielą się ścieli / piszmy by jak najdłużej / czytać nas jeszcze chcieli// :)

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register