Smętarzysko słoni - ApisTaur - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	ApisTaur
	ALL WORKS Poetry (276) Prose (4) Diary (13) Photography (10) Graphics (7) About me Friends (102)

12 july 2015

ApisTaur

Smętarzysko słoni

w nurcie owczego pędu
płynę pod prąd
gdy zbydlęcenie ubliża
nawet zwierzętom
a autodestrukcja
pokonała szczyty
szukam miejsc
wolnych od oddechu
gdzie usłyszę
ostatnie uderzenie
własnego tętna

12 july 2015 at 19:51

To dobrze, że pod prąd. W owczym pędzie długo nie da się biec, a i nie wiadomo dokąd ten bieg nas doprowadzi. Czy myślisz, że Twoje "pod prąd" będzie kiedyś naśladowane? A może będziesz prekursorem nowego nurtu?

12 july 2015 at 20:20

nie po drodze mi z baranami / a sztandary i cokoły nie dla mnie //

12 july 2015 at 21:01

Nie chodzi mi o cokoły, ale raz przetartą ścieżką może warto pójść?

12 july 2015 at 22:02

nigdy nie ma pewności / że droga którą zmierzasz / jest tą właściwą / a jeśli jest właściwa dla mnie / nie każdemu ze mną po drodze //

12 july 2015 at 22:06

a tu się z Tobą zgodzę

12 july 2015 at 22:06

choć jak mawiał klasyk "jestem za a nawet przeciw"

12 july 2015 at 22:08

chodzi mi bardziej o pójście pod prąd owczego pędu, ale faktycznie własną drogą, własnym pod prąd :)

13 july 2015 at 07:46

:-)

Damian Paradoks

13 july 2015 at 11:50

gdybym żył w Laosie, na domownika, zamiast kota wybrałbym sobie słonia :)

13 july 2015 at 18:01

ponoć one nie zawsze na cztery łapy spadają //:-)

Damian Paradoks

13 july 2015 at 19:15

uchodzą za wrażliwe i delikatne. Nie wiem skąd się wzięło powiedzenie: jak słoń w sklepie z porcelaną :) . Lepiej żeby nie podskakiwały w mieszkaniu ;)

13 july 2015 at 19:21

bo są wrażliwe / a powiedzenie jest pewnie przytykiem do ich wielkości / a skoro wielki to pewnie nie dość zgrabnie się porusza / to bardziej pasuje do nosorożca / to jest dopiero wariat:-) / co do skakania / co by sąsiedzi powiedzieli?//:-)

Damian Paradoks

13 july 2015 at 19:24

masz rację Apis. To z pewnością jakiś niedouczony pomylił nosorożca ze słoniem :)

13 july 2015 at 18:07

szukasz ciszy Apisku i czegoś zwyczajnie człowieczego :)

13 july 2015 at 18:28

a czegóż trzeba by mieć święty spokój? //:-)

13 july 2015 at 18:34

najważniejsze żeby słyszeć bicie swego serca :)

13 july 2015 at 18:48

a jeszcze lepiej / kiedy dwóch serc bicie fasolko //:-)

Damian Paradoks

13 july 2015 at 19:23

Doremi, gdy na wsi panowała absolutna cisza, słyszałem siebie samego i stawało się to nawet hałasem ;)

13 july 2015 at 19:49

Na wsi cicho sza/ zamilkła przyroda/tylko serce się miota/ jak zmącona woda// :)

Damian Paradoks

14 july 2015 at 01:35

na progu lasu tylko cykada odważyła się przerwać ogłuszającą ciszę ;)

19 july 2015 at 04:29

umieramy w niedźwięczności //

13 july 2015 at 22:57

stan niedopozazdroszczenia

14 july 2015 at 01:05

skłaniamsię dopodziękowania

27 august 2015 at 18:01

Łagodnie i kojąco zabrzmiały ostatnie wersy, jak nieoczekiwana nagroda za oddanie serca ciszy :)

30 august 2015 at 13:46

dziękuję i pozdrawiam Ewo//

30 august 2015 at 14:24

niby temat powszechny i można by powiedzieć wałkowany tyle razy, że zaczyna nudzić, ale tak podoba mi się sposób ekspresji i wyrażenia myśli w Twoim wierszu, że chyba zmienię zdanie, pozdrawiam

30 august 2015 at 14:30

dziękuję Ci za tak pozytywny wpis /serdecznie pozdrawiam//