Maskarada - ratienka - poetry

	ratienka
	ALL WORKS Poetry (153) About me Friends (69)

30 september 2015

ratienka

ubrana w amarantowy kostium
bikini
i niebotyczne szpilki tego samego
koloru na wybiegu
eksponuje walory tanecznym
krokiem
przy oblepiających jej ciało
nieruchomych uśmiechach
omiata obojętnością
liżące sylwetkę spojrzenia

jak się bawić to się bawić

30 september 2015 at 16:58

jak suknie taką znieść ze sceny..

30 september 2015 at 17:39

Zawsze masz rację Alcie, zawsze! Dziękuję, że zajrzałeś.:)

30 september 2015 at 17:41

aż taki gupi to mi nie jestem; mi tylko tak wyglądam..

1 october 2015 at 19:38

Wyglądasz zupełnie mądrze Alcie, wierz mi! :) Wpadaj częściej, proszę. :)

2 october 2015 at 09:19

i kto to mówi..

11 october 2015 at 19:17

a o co Ci chodzi, bo nie chwytam... :)

13 october 2015 at 16:24

o imponderabilia..

30 september 2015 at 18:54

nieruchomych uśmiechach? ja tego nie rozumiem, ratienko

1 october 2015 at 19:40

A to takie proste Aniu, nieruchomy, przylepiony uśmiech, czyli sztuczny... Dziękuję, że zajrzałaś, buziaki.:)

2 october 2015 at 06:11

ależ nie o to chodzi! Rozumiem przecież sens samego określenia, ale ni w ząb nie rozumiem użytej formy gramatycznej, bo ona moim zdaniem, nie ma sensu ani czytana z poprzedzającymi, ani z następującymi po niej wersami, także brzmi dziwacznie samodzielnie w oderwaniu od sąsiedztwa. Ja bym napisała "nieruchomymi uśmiechami", ale to nie mój wiersz, dlatego pytam,. Uff...

4 october 2015 at 19:37

Dziękuję Aniu! Rzeczywiście masz rację, źle była użyta forma gramatyczna. Myślę, że teraz chyba jest lepiej? Jeszcze raz dziękuję, że zainteresowałaś się wierszem. Buziaki. :)

5 october 2015 at 20:32

:)

bosonoga - Gabriela Bartnicka

30 september 2015 at 19:58

ktoś, kto ma walory - do zabawy skory :) „nieruchomy uśmiech” – uśmiech przyklejony do twarzy ? Nareszcie się pojawiłaś :) Pozdrawiam z uśmiechem ;)

1 october 2015 at 19:42

O, to, to Bosonóżko, trafiłaś w sedno! Z tym uśmiechem, też. Pozdrawiam.:)

30 september 2015 at 20:00

Podoba mi się, jednak zbyt dosłowny jak na mój gust

1 october 2015 at 19:44

Też podobnie myślę Miniorku, ale tak akurat zapisało się i kropka! Dziękuję, że zajrzałeś.;)

Jerzy Woliński

30 september 2015 at 20:41

szatki zdziera tak powoli, że widownię wszystko boli :)

1 october 2015 at 22:02

ooo, widzę, że i Ciebie Jurku, wzięło?! Pozdrawiam!

1 october 2015 at 19:50

cicho liczy (na) kasę..

1 october 2015 at 22:03

a kto ją wie, pewnie tak JT. :)

2 october 2015 at 18:43

...a tam, zaraz na kasę! Ja w fazie dojrzewania też chodziłam w niebotycznych szpilkach i nieprzyzwoicie krótkich spódnicach...Nie mówiąc o nieumiejętnie wykonanym makijażu własnego autorstwa...który miał eksponować, a w rezultacie...maskował urodę....ileż różu napaćkałam! - operowanie pędzlem było mało opanowane, więc wychodziły różane placki...Ot, taka maskarada młodości chmurnej i durnej - ładnie to przedstawiłaś, Ratienko!.:))))

2 october 2015 at 22:35

:) Zuziu, a nie Ciebie przypadkiem "widziałam" w tym wierszu? : )

6 october 2015 at 18:52

nadal lubię robić ryjki:)

6 october 2015 at 19:26

ryjki? A to ciekawe... Super, że wpadłeś, pozdrawiam. :)

13 october 2015 at 16:35

Och, Alcie, niezbadane są wyroki boskie...;) I wszelkie tajemnice...

13 october 2015 at 16:41

mnie troche Bikini juz nie pasuje, wiem zalozylem Galapagos:))

14 october 2015 at 20:05

:)

26 may 2016 at 17:17

Nakreśliłaś pewną siebie silną i pociągającą kobietę. Brawo :))