Maskarada - ratienka - poezja

Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	ratienka
	WSZYSTKIE PRACE Poezja (153) O autorze Znajomi (69)

30 września 2015

ratienka

ubrana w amarantowy kostium
bikini
i niebotyczne szpilki tego samego
koloru na wybiegu
eksponuje walory tanecznym
krokiem
przy oblepiających jej ciało
nieruchomych uśmiechach
omiata obojętnością
liżące sylwetkę spojrzenia

jak się bawić to się bawić

30 września 2015 o 16:58

jak suknie taką znieść ze sceny..

30 września 2015 o 17:39

Zawsze masz rację Alcie, zawsze! Dziękuję, że zajrzałeś.:)

30 września 2015 o 17:41

aż taki gupi to mi nie jestem; mi tylko tak wyglądam..

1 października 2015 o 19:38

Wyglądasz zupełnie mądrze Alcie, wierz mi! :) Wpadaj częściej, proszę. :)

2 października 2015 o 09:19

i kto to mówi..

11 października 2015 o 19:17

a o co Ci chodzi, bo nie chwytam... :)

13 października 2015 o 16:24

o imponderabilia..

30 września 2015 o 18:54

nieruchomych uśmiechach? ja tego nie rozumiem, ratienko

1 października 2015 o 19:40

A to takie proste Aniu, nieruchomy, przylepiony uśmiech, czyli sztuczny... Dziękuję, że zajrzałaś, buziaki.:)

2 października 2015 o 06:11

ależ nie o to chodzi! Rozumiem przecież sens samego określenia, ale ni w ząb nie rozumiem użytej formy gramatycznej, bo ona moim zdaniem, nie ma sensu ani czytana z poprzedzającymi, ani z następującymi po niej wersami, także brzmi dziwacznie samodzielnie w oderwaniu od sąsiedztwa. Ja bym napisała "nieruchomymi uśmiechami", ale to nie mój wiersz, dlatego pytam,. Uff...

4 października 2015 o 19:37

Dziękuję Aniu! Rzeczywiście masz rację, źle była użyta forma gramatyczna. Myślę, że teraz chyba jest lepiej? Jeszcze raz dziękuję, że zainteresowałaś się wierszem. Buziaki. :)

5 października 2015 o 20:32

:)

bosonoga - Gabriela Bartnicka

30 września 2015 o 19:58

ktoś, kto ma walory - do zabawy skory :) „nieruchomy uśmiech” – uśmiech przyklejony do twarzy ? Nareszcie się pojawiłaś :) Pozdrawiam z uśmiechem ;)

1 października 2015 o 19:42

O, to, to Bosonóżko, trafiłaś w sedno! Z tym uśmiechem, też. Pozdrawiam.:)

30 września 2015 o 20:00

Podoba mi się, jednak zbyt dosłowny jak na mój gust

1 października 2015 o 19:44

Też podobnie myślę Miniorku, ale tak akurat zapisało się i kropka! Dziękuję, że zajrzałeś.;)

Jerzy Woliński

30 września 2015 o 20:41

szatki zdziera tak powoli, że widownię wszystko boli :)

1 października 2015 o 22:02

ooo, widzę, że i Ciebie Jurku, wzięło?! Pozdrawiam!

1 października 2015 o 19:50

cicho liczy (na) kasę..

1 października 2015 o 22:03

a kto ją wie, pewnie tak JT. :)

2 października 2015 o 18:43

...a tam, zaraz na kasę! Ja w fazie dojrzewania też chodziłam w niebotycznych szpilkach i nieprzyzwoicie krótkich spódnicach...Nie mówiąc o nieumiejętnie wykonanym makijażu własnego autorstwa...który miał eksponować, a w rezultacie...maskował urodę....ileż różu napaćkałam! - operowanie pędzlem było mało opanowane, więc wychodziły różane placki...Ot, taka maskarada młodości chmurnej i durnej - ładnie to przedstawiłaś, Ratienko!.:))))

2 października 2015 o 22:35

:) Zuziu, a nie Ciebie przypadkiem "widziałam" w tym wierszu? : )

6 października 2015 o 18:52

nadal lubię robić ryjki:)

6 października 2015 o 19:26

ryjki? A to ciekawe... Super, że wpadłeś, pozdrawiam. :)

13 października 2015 o 16:35

Och, Alcie, niezbadane są wyroki boskie...;) I wszelkie tajemnice...

13 października 2015 o 16:41

mnie troche Bikini juz nie pasuje, wiem zalozylem Galapagos:))

14 października 2015 o 20:05

:)

26 maja 2016 o 17:17

Nakreśliłaś pewną siebie silną i pociągającą kobietę. Brawo :))