ha, jeszcze jedno, mam szczerą, bardzo szczerą nadzieję, że zechcesz może porozmawiać, a nie jak pamiętam z dawnych czasów, będziesz zabierać wiersz, bo jednej osobie nie podpasował. Sporo czasu minęło, nie chcę sprawiać Ci przykrości, jestem tylko szczera

zgłoś

tak nie zabiorę, a nawet się sprzeciwię, dużo piszę, rzadko tu publikuję, bo faktycznie, ani zdjęcia, ani teksty prozatorskie nie spotykają się z akceptacją, więc masochistką nie jestem. Wiersz jest nudny dla ciebie, wolny wybór. To była próba powrotu do źródeł. Zawsze zbieram od ciebie cięgi, ale chyba okrzepłam. Ja do tematu podeszłam tak, inni inaczej. Wiersz jest z pewnym kluczem odwołującym się do zabiegów literackich, prozatorskich, Targi Książki u nas, a ja wydaję zbiór esejów, a wielu moich znajomych opasłe książki, więc im "pozazdrościłam" wytrwałości i talentu. Zresztą zasada jest odwieczna. Wiersza się nie objaśnia, wiersz ma prowokować domyślność

zgłoś

nie ma tam w ogóle egocentryzmu w moim odczuciu, konstatacja co najwyżej, wartościowanie może, zmaganie pisarza i poety, przeciwstawienie różnych form twórczości zdobywających poklask

zgłoś

cieszę się, ze nie zabierzesz, chociaż trochę przesadzasz, bo jakkolwiek miewałyśmy w przeszłości często inne zdanie na temat Twoich tekstów, to nie zawsze i nie nazwałabym ich cięgami. Jasne, że masz rację, że sposób podejścia jest Twoim wyborem. Pewnie wiersz jest skierowany do bardziej wyrobionych czytelników niż ja.

zgłoś

dzięki za komentarz, pierwsza korekta już jest

zgłoś

widzę właśnie. i jest lepiej

zgłoś

nie kładę tamy interpretacji. Nie wiem co mnie podkusiło żeby opublikować ten tekst - pewnie nieogarnięty masochizm, ale to też jakieś doświadczenie poetyckie

zgłoś

a czemu bez uśmiechu ??:( … gościu miał złośliwego papuga :))) za każdym razem, gdy wsypywał papugowi ziarno, ten dziobał go uparcie w rękę. ...pewnego dnia, nastąpiła powtórka = w pokrytą strupkami, podziobaną rękę (w trakcie karmienia) trafiło następne dziobnięcie. Facet nie zdzierżył. Niewiele myśląc chwycił papuga w dłoń, rozejrzał się po mieszkaniu i włożył go do zamrażalnika. Papug szamotał się, krótką chwilę i ucichł. Właścicielowi zrobiło się szkoda. Myśli sobie - zamarzł?? ...tak szybko??? ...więc otwiera drzwiczki, a papug cały " sztywny " wchodzi mu po ręce, staje na ramieniu i "bardzo skruszony "cichutko pyta - " A MÓGŁBY MI PAN POWIEDZIEĆ, CO ZROBIŁ TEN KURCZAK ??!!!" ;) ... tak mię siem skojarzyło z tem kanarkiem

zgłoś

hey ;)) heheh ;)) Egon-centryczny to "Egon klawo jak cholera " ... ponoć. Tak pisze choćby Wayne W. Dyer w "Pokochać siebie" .( Oraz jak pisze wielu, wielu innych autorów, zapewne w innych bardziej lub mniej psychologicznych kawałkach). W wielu (a może i w każdej) afirmacji jest zwrot "kocham i aprobuję siebie takiego- taką jakim jestem". Pierwszy Egon-centryczny to może ten kolo co koło wymyślił heheh, (coby "upolowanego niedźwiedzie nie nosić na plecach" = taki egoista dosłownie ;)) ). Ostatni może ten co " zabił" swoja dziewczynę i najlepszego przyjaciela w bezwarunkowym odruchu "ratowania własnego życia przez kierowcę " w trakcie ułamków sekundy zagrożenia, owijając prawym bokiem samochód wokół drzewa. (Zapewne nie każdy jest MATKĄ TERESĄ Z KALKUTY ?? - której szacun !!! ). Odruch egocentryczny to zapewne również ucieczka, również choćby ucieczka z przysłowiowego ”pola walki” zostawiając współbraci a ratując własną doooopę heheh. Aaaalee ten bezwarunkowy odruch ratowania życia ”ćwiczyliśmy” przez grube tysiące lat, a ”impuls” –walczyć lub uciekać, idzie starym – gadzim” pniem mózgowym = ”krótszą, szybszą – starszą częścią pnia mózgowego”- Daniel Goleman ”Inteligencja Emocjonalna” ( 1/12000 sekundy heheh. Czyli najszybciej jak to tylko możliwe wybieramy siebie i często swoje życie - czyli impuls, ... a późni, późni przychodzi czas na myślenie) ). No cóż każde stado składa siem z Egon-centryków i indywidualistów. … i nawet ponoć wew akcie seksualnym jesteśmy egocentryczni ( bo niby celem wspólnym jest prokreacja heheh … pssst – kto by tam wspominał o przyziemnej przyjemności heheh )

zgłoś