2 marca 2016

poezja

Blackchange
Blackchange

Samotność.

zwiędłe kwiaty w wazonie
głuche telefony
ciche nawoływanie
z ciemnego pokoju

pusty talerz
wolne krzesło
wyrwane kartki z dziennika
poety

blade ściany
otulone szarością
kolorem zwanym - pustką
jej prawdziwe imię
samotność


Blackchange. 

alt art
2 marca 2016 o 15:16

nie wierzę..

zgłoś

K.Felkowa
6 marca 2016 o 19:30

na nieszczęście samotności nie tylko poeci doświadczają

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się