Łatwo - gabrysia cabaj - diary

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	gabrysia cabaj
	ALL WORKS Poetry (317) Diary (100) Photography (24) Postcards (6) About me Friends (62)

20 november 2012

gabrysia cabaj

Nie potrafię pisać dla tych, których kocham - zawsze nie to, nie tak, za mało. Banalnie. Tak samo dzisiaj, w ten uroczysty dzień, co można dodać w nawiązaniu do jutra? Przecież dalej nie wiem, jak wykuć z mgły tęczę, późną jesienią z niczego malwy namalować. Czy to tak łatwo napisać dobry, mądry wiersz nie dla siebie, jak urodzić i wychować człowieka?

20 november 2012 at 15:31

ja ino bogów paru, to nie wiem..

20 november 2012 at 15:33

pycha przez Cię przemawia, alcie;)*

20 november 2012 at 15:34

no przecie piszem, że wiersza nie napisałem, człeka nie zrodziłem, ni wychowałem..

20 november 2012 at 15:39

e tam... bogów łatwiej urodzić - szast prast i już:)

20 november 2012 at 16:07

no przecie cały czas to mówię..

20 november 2012 at 15:36

nie pisałam wierszy dla moich dzieci..

20 november 2012 at 15:38

uf...jeśli tylko - myślałam, że to moja chora przypadłość..

20 november 2012 at 16:43

ani o dzieciach.. tyle słów wypowiadamy do nich na codzień, że takich słów brakuje

20 november 2012 at 16:08

a ja nie mam dzieci, więc piszę dla siebie i dla czytelników. tak chyba też można?

20 november 2012 at 16:28

można i tak, Moniko - większość mówi, moja córka, mój syn, a potem się okazuje, że figa z makiem - człowieków dla ludzi i świata trudniej wychować:)

20 november 2012 at 16:15

nie napisałam książki dla dzieci. napisałam dla ludzi dorosłych :) "użyłam" je (dorosłe dzieci) jako typy charakterologiczne w postaciach opisanych w książce :) - to jest sposób na podobanie! :)))) a wnuczka "wystąpiła" w grafikach jako młodziutki podmiot liryczny. :)) wszyscy są zadowoleni. i tylko mąż protestował, że nigdy w życiu nie powiedział: "q..." :)))))))

20 november 2012 at 16:32

masz talent, Magdala, więc łatwiej ;)

20 november 2012 at 16:34

Ty również. i niebywałą łatwość opowiadania :) to niełatwe. i inspirowania :))) a to naprawdę sztuka. :)

20 november 2012 at 16:19

myślę ponadto, że piszesz tak jak dla ludzi, których kochasz. :)) a czy to koniecznie musi być rodzina? ja nie jestem. ;D a tak czytam. to samo jest z "Tarą" ;) mówią mi. :)

20 november 2012 at 16:22

"Nie potrafię pisać dla tych których kocham"- mogę się podpisać pod tym Gabrysiu...to bardzo trudne..:)- pozdrawiam:)))

20 november 2012 at 16:34

każdy kochany, to przecież temat- rzeka, Wiesiu, więc jak to uchwycić? też pozdrawiam*

zaczęłosięodjabłka

24 november 2012 at 20:51

Tak to wtedy chyba najtrudniejsze, nie patrzysz z boku, obiektywnie,nie łapiesz chwili żeby zatrzymać ją słowami, gubisz się w gąszczu znaczeń, uczuć...

27 november 2012 at 07:41

również, tak jak piszesz, zaczęło się...ale także i to, że wszystkie emocje wychodzą w codziennych kontaktach: i płacz i przytulanie się i pogaduchy i radości, więc o czym pisać....