święty

napełniony miłością
gliniany dzban z wodą
 
zbawieniem początkiem 
smakiem wina z Kany Galilejskiej 
 
krew na stopach obtartych zbolałych 
 
 zamienia w życiu
kilka zdań 
nie ma pytań
 
 w cieniu lipy
odpoczywa jak Jan 
zjada kromkę chleba
z masłem i świeżym miodem
 
 idzie dalej w świat podły
przez ludzi stworzony 
laską podpiera kulawy los
lekko zgarbiony 
 
 napełniony miłością
jak lilia spija wodę ze stawu
 
obmywa stopy 
 
 dusza jego jasną stroną księżyca
jak promień światła rozszczepiony