Poetry

janusz pyzinski
PROFILE About me Friends (4) Poetry (40)



21 june 2011

a kiedy iść będę musiał

droga prowadziła mnie zawsze dalej niż matka
tak poznawałem świat wspinając się z mozołem
na zawsze ostatnią deskę ratunku
gdy ptaki nadaremnie przysłaniały słońce
bezwolne w półcieniach pamięci

wracałem na szczekanie starego psa
niebem ciężkim od pełni aż pochyłe wskazówki zegara
nie zmieniły kąta nachylenia świtu do zenitu

mieszkałem w tobie oddychałem powietrzem
ciężkim od bibelotów pasów od pończoch
dziadek chłopski filozof powtarzał że ze szczęściem lepiej
koty są teraz w modzie pozwalają samotnym przeżyć samotność
i tak naprawdę można znaleźć tylko to co nigdy nie zginęło
na chwilę w zapomnienie odchodząc

a kiedy przyjdzie czas i iść będę musiał
to pójdę tam gdzie taty łza
skapnęła kiedyś do kwaśnego mleka
przez falujący łan co poplącze nogi
w taborach gwiazd i tętencie koni


list of responded items:

 

choose your artistic answer

 


number of comments: 7 | rating: 0/11 | report | add to favorite

Comments:

Wieśniak M,  

" droga prowadziła mnie zawsze dalej niż matka"- tak właśnie!:)))

report |

Marzena Przekwas-Siemiątkowska,  

Genialny początek i dalej utrzymany poziom! Będę wracała... Matki...., większość z nich nie dorasta do drogi. Key powiedziała, że dzieci powinny szukać sobie duchowych rodziców i pozostawiać tych, którzy już nie są w stanie ich poruszyć...

report |

issa,  

Fakt, "droga prowadziła mnie zawsze dalej niż matka" jest ze śmigłej myśli, takiego trafnego wejrzenia w błysku. I ma nieczęstą dziś, a przecież bezcenną w poezji właściwość: jest też zapamiętywalne, by tak rzec. Od pierwszego wejrzenia. I na długo, może aż do końca pamiętającego. Miłośnie:) Zresztą nie tylko w początku. Jeśli pomyśleć, czemu ewentualnie warto może przyjrzeć się dla pewności jeszcze raz, to tu: "koty są teraz w modzie pozwalają samotnym przeżyć samotność" - nie wiem, jakoś mi blednie fragm w spotkaniu z resztą; wydaje się sztuczny, mało zauważalnie, ale jednak, po bliższym patrzeniu, uważniejszym, coraz wyraźniej - brzmi jakby doklejony, sztuczny, jakby jedyna chyba atrapa wśród żywo mówiącego. Dobrego, janusz.

report |

issa,  

p.s. literówka: *taborach.

report |

sisey,  

Za wiele grzybków w barszcz. Myśl z pierwszego wersu nie ma kontynuacji na tym samy poziomie. Może warto zastanowić się nad zawsze/zawsze i "ciężkim". Obruszam się też na: "gdy ptaki nadaremnie przysłaniały słońce/ bezwolne w półcieniach pamięci" Wygląda na to, że miało być ozdobnie, i tylko tyle jest - rozbiór logiczny mnie przestrasza. Krótko: dużo emocji i spory bałagan. Coś mi się wydaje, że jeszcze wrócisz do tematu. Dobrego, Januszu.

report |

gabrysia cabaj,  

bardzo lirycznie o prawie całym życiu - ostatnia jest, ostatnia jest...nigdy takiej nie czytałam

report |

krzysztof bojko,  

jak klasyk autora.

report |




Terms of use | Privacy policy | Contact

Copyright © 2010 truml.com, by using this service you accept terms of use.


contact with us






Report this item

You have to be logged in to use this feature. please register