Kolejny wiersz. Też "cienki", bo taka jest stylistyka mojej poezji, współczesna, konkretna i wizualna. Jednak, jak doświadczam, nie wszyscy o tym wiedzą... A przecież jest to konsekwencja rozwoju formy od wiersza wielowyrazowego w linii do wiersza z jednym wyrazem w wersie, jak w mojej poezji. Stylistyka sztuki konkretnej od strony formy, a nie fabuły, nawet się nad tym "nie zastanawia"... Rozmawiałem o tym swego czasu ze St. Dróżdżem. Spór dotyczył tylko treści, bo uważam, że poezja taka, aby przetrwać musi być nośnikiem treści, a nie kluczeniem w antysztuce, co się kończy chorobą właśnie sztuki (a nawet ludzi).... Zatem arystotelesowski podział na formę i treść nadal nas zobowiązuje... Tak myślę....

zgłoś

Więc?!... Jednak Szanowna Osoba jeszcze takiej poezji nie rozumie. Czy spotkał Pan się z pojęciem słowo-obraz?

zgłoś

St,Dróżdż był jeden, a Pan już jest drugi, łącznie z tym co pan robi w dziedzinie grafiki, a to się brzydko nazywa - epigon.

zgłoś

Trafiony, zatopiony... Proszę możliwie o kulturę. Ad komentarz Pana Janiszko. Pani Wandzie dziękuję... Taki łącznik w ogólności pomiędzy czasami pokoleń lat pięćdziesiątych powiedzmy i wcześniej, a pokoleniami z lat 70, 80 i 90, które wychowało się w pustce kulturalnej, w pustce oficjalnego życia literackiego jest połączeniem na nowo góry z górą. Dziękuję nad wyraz...

zgłoś

Wiersz powinien bronić się sam. A tu widać... dowcip.

zgłoś