w
tej
chwili
świat
jakby
przekwitł
był
zniszczalny
albo
niezniszczalny
niczym
pamięć
wpadająca
w
niebyt
która
miałaby
nie
powrócić
zabierając
koła
donikąd
niczym
matematyka
oraz
wiedza
zapętlona
bez
sensu
jak
wąż
lecz
nic
nie
zatrzyma
nurtu
ani
ogrodu
przecież
ucieczka
w
gąszcz
liczb
nie
jest
kluczem
do
życia
Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Myślę, że jest to kwestia przyzwyczajenia czego musiał dokonać słuchacz muzyki klasycznej by zaakceptować współczesną formę. Poezja jest w tej nowoczesności trochę spóźniona, mimo awangardy, która jednak zajmowała się inną stroną formy... Tak więc zarzut - poco rzece strumyk, sam sobie zaprzecza...
zgłoś
"Słuchacz muzyki klasycznej"- godne pochwały. A nawyk rozstrzeliwania można łatwo skorygować- przy każdym wierszu kilka razy "backspace" i gotowe:) Powodzenia życzę;)
zgłoś