6 stycznia 2020

poezja

Misiek
Misiek

FATUM

Mojra każdemu tę nitkę przędzie
Ona  jedna wie co jeszcze będzie
 
***
 
Czasem tak bardzo kpisz sobie ze mnie
coraz nowe masz liczne niespodzianki
gdy  po śladach człowieka  spotkasz
 
co zmienić cię na inny pragnie daremnie
znów zapomnisz słów starej kołysanki
siostra nadzieja  jedyna  słodka
 
śpiewała ją gdy byłem taki jeszcze mały
razem z twoim bratem przeznaczeniem
w świecie  z dużej szklanej kuli
 
wszystkie drzewa na wietrze się kłaniały
nazywały  własnym zmyślonym imieniem
czułem ten dotyk jak mnie tulił
 
dziś  pokazujesz jakieś tajemnicze znaki
obiecujesz lecz jak zawsze niezbyt wiele
ale jakby bardziej  niewyraźnie
 
często jesteś zwyczajny szary nijaki
czym się  jeszcze podzielę
 z tobą mój Losie

stary milczący błaźnie

alt art
6 stycznia 2020 o 17:28

też do dzisiaj odsypiam kołysanki dzieciństwa, ale do takich inwektyw bym się nie posuwał..

zgłoś

Misiek
6 stycznia 2020 o 17:44

to nie inwektywa tylko polemika z własnym losem a los przecież nieczuły na wszelkie nasze słowa

zgłoś

alt art
6 stycznia 2020 o 17:46

czy to inwektywa, czy też nie, zawsze ocenia adresat; nie ryzykowałbym badania czułości losu takim młotem..

zgłoś

Misiek
6 stycznia 2020 o 19:34

los też czasami się z nami nie pieści

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się