6 january 2020

poetry

Misiek
Misiek

FATUM

Mojra każdemu tę nitkę przędzie
Ona  jedna wie co jeszcze będzie
 
***
 
Czasem tak bardzo kpisz sobie ze mnie
coraz nowe masz liczne niespodzianki
gdy  po śladach człowieka  spotkasz
 
co zmienić cię na inny pragnie daremnie
znów zapomnisz słów starej kołysanki
siostra nadzieja  jedyna  słodka
 
śpiewała ją gdy byłem taki jeszcze mały
razem z twoim bratem przeznaczeniem
w świecie  z dużej szklanej kuli
 
wszystkie drzewa na wietrze się kłaniały
nazywały  własnym zmyślonym imieniem
czułem ten dotyk jak mnie tulił
 
dziś  pokazujesz jakieś tajemnicze znaki
obiecujesz lecz jak zawsze niezbyt wiele
ale jakby bardziej  niewyraźnie
 
często jesteś zwyczajny szary nijaki
czym się  jeszcze podzielę
 z tobą mój Losie

stary milczący błaźnie

alt art
6 january 2020 at 17:28

też do dzisiaj odsypiam kołysanki dzieciństwa, ale do takich inwektyw bym się nie posuwał..

report

Misiek
6 january 2020 at 17:44

to nie inwektywa tylko polemika z własnym losem a los przecież nieczuły na wszelkie nasze słowa

report

alt art
6 january 2020 at 17:46

czy to inwektywa, czy też nie, zawsze ocenia adresat; nie ryzykowałbym badania czułości losu takim młotem..

report

Misiek
6 january 2020 at 19:34

los też czasami się z nami nie pieści

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register