Proza

Rzeczywistość to prawdziwa fikcja, jest bardziej odrealniona niż gra komputerowa. Wychodzisz z domu i wydaje ci się, że możesz przeżyć coś prawdziwego. Idziesz do znajomych, pijesz piwo, palisz, czasami weźmiecie coś mocniejszego. Przez moment czujesz, że jesteś człowiekiem - boli cię głowa, gardło, płuca. Czujesz impulsy biegnące po kablach. Interakcja z ludźmi sprawia, że czujesz się jednym z nich. Budzisz się rano patrząc tępo w ścianę i zdajesz sobie sprawę z tego, że marzenie o normalności jest jedynie marzeniem. Humanizm jest przekleństwem ludzkości, a gra komputerowa daje ci większe poczucie bezpieczeństwa niż własna matka. Twój mózg jest jedynie komputerem, a ludzie - robotami. Czujesz się jednym z nich.