Las. Chyba jedyne miejsce, gdzie problemy ustają i można rozkoszować się ciszą i genezą przywiązania człowieka do przyrody. Spadające krople stopionego śniegu, które spływają po twarzy owianej przyjemnym wiatrem, jest o wiele lepiej wycierać rąbkiem rękawa, niż gorzkie łzy egzystencji.