nieużycie

moje myśli zawieszone
w próżni bezczynności
mają się dobrze
 
żywią się starymi obrazami
i nowymi bodźcami
czymkolwiek
dobrym słowem złym
 
rozrastają się do ogromnych rozmiarów
 
(to najlepszy czas
na skupienie na sobie
uzasadniony przecież jak najbardziej)
 
idą i kręcą się
wciąż na tych samych 
wytartych ścieżkach cyklicznie 
przerabiają to samo zaplątanie
w gąszcz
zwrotów, smutków i niepasujących
mądrych Słów 
tracących na znaczeniu przez nieużycie
 
moje myśli mają się więc dobrze
zawieszone w próżni bezczynności