Zmiana sposobu prezentacji
Chodzi lisek koło nogi
Nie ma ręki ani nogi
No i cóż?
Ogarnia!
Wtenczas biegnie cwałem!
Borem, lasem kilometrem!
No i co?
Lico pełne spojrzeń wszelakich...
Pełne dobrobytu i pyska!
Królików pełen blask...
A tu trzask...
A tu trzask...
Amen!
Co powiesz dziecko? (Marlence)
Jak życie płynie? Tak jak Strumień
W dolinie!
Dokąd zmierzasz? Tam gdzie nóżki
Poniosą.
Szkołę życia już od kolebki odbierasz.
Wychowana, jak i rodzice.
Za pięknym motylem ganiałaś!
Kto wie? Kto życie Twe opowie?
Ty! A przez Ciebie Bóg...
Kobieta - cóż powiedzieć?
Skryta i odważna, delikatna i...
Piękna.
W całej swej okazałości ofiarna.
Taką bądź, i takim Ty bądź.
Jak łabędź z brzydkiego kaczątka...
Uroda jej.
A Jego w niej Męstwo i Odwaga!
Taką bądź, i takim bądź.
No i? Amen.
W życiu tak to jest bracie, że stoimy przed przeciwnikiem,
Na boju macie.
Ni to w te ni to w tamte ale zawsze
Do przodu.
Jak by to ogarnąć?
Spytasz.
A ja odpowiem:
Czy to z Jezusem, Allahem, czy owym wzorowym Buddą,
I tak dojdziemy do tego życia końca bram,
By potem wiecznego żywota owoce jeść.
Każdy jest wzorem i na Wzór stworzonym.
To pa Bracie i Siostro.
Miłego dnia i Wiecznych Przybytków życząc;
Z życiem jak na peronie Świata,
Rozpłyniemy się w Wieczności, na wieki wieków.
Amen
Koncertowo widzę Cię
Kto ty?
Dama piękna i godna jak
Muzyka.
I co?
Dokąd zmierzasz Wszędobylska?
Pójdę za Tobą na skraj Ziemi.
Gdzie go znajdziesz?
Tu i ówdzie u Boga.
Amen.
W odpowiedzi piszę Ci....
Wiersz.
Jako żem skromny, nie oczekuję ponad to co Bóg daje.
Dlaczego mam oczekiwać? - pytam sam siebie i Was.
Szukam, znalazłem - kto wie?
Idę drogą i wiem że dojdę do wyznaczonego celu.
Potwierdzene już jest....
Teraz tylko marsz!
A kto wie co będzie jutro?
Chcę godności, choć przyznam że kiedyś nie było
Kolorowo.
A co potem?
Miłości
Rodziny
Spełnienia
Ufności...
Od miesiąca jestem blady
Płynę rzeką szeroką jak wódka.
Chcę Ci powiedzieć że słodka jesteś
Jako likier sprzed wieków.
Mierzę oceany - łyżeczką od herbaty
Husaria biegnie tętem koni
Piuropusze indian za czasów eskapady
Korteza
My - mali herosi z krzyżem na piersi
Pędzimy cwałem pośród gór wysokich.
Dokąd dojadę konno - Bóg jeden wie
Ze swoją skwo pod baldahimem
Dostałem medal od wodza
I zaniosłem biskupowi.
Wędrując po skalistym tronie,
Mieszając
Ciekłe substancje.
Idę do groty jasnej niczym
Słońce.
Począwszy od wieku młodego
Wieku - który maskuje starocie,
Widzę schylającą się starość
Namaszczoną tu i ówdzie
Przez schyłek jesieni.
Z zasady dostąpiwszy mądrości
Boga,
Gdzież tam... mieszczącej się
W ziarenku.
Skromnie pisząc niczym skryba.
Idę ku starości, oglądając życie.
Ze skruchą w sercu i pałającą
Miłością,
Dostępuję radości z wybaczonych
Win.
Piję i jem ze stołu Pańskiego;
(...)
--- cały tekst ---
Wędruję po dolinach - szukając oparcia,
Słoniowymi krokami jak Bukszpan
Dokąd zmierzasz - ręce wskażą,
Wszędobylska.
Wyliczając przeszłość, zapomnij.
Wpatrując w teraz - pamiętnik dnia każdego.
Słońce wzeszło nad chmurami
Ku górom i dolinom uśmiech wysławszy.
Karino! Odnajdę Ciebie,
Gdziekolwiek nogi zaniosą.
Jesteśmy w dużym sklepie,
Ludzie biegają za pieniądzem,
Uwijając się między półkami.
Niektórzy stoją już przy kasach,
Oczekując zapłaty.
Herosi supermarketów, ogołoceni
W Duchu.
Ogarnięci manią kupowania sieciowi klubowicze,
Zachęceni tamtejszymi rabatami.
Wykładają towary z desek
Ku uciesze oka;
Inkasują zakupione rzeczy, ze sztucznym szczęściem
W sercu.
