w zakłamaniu
spopielały marzenia
nadzieje zgasły
gdy prawda
wbiła się zrozumieniem
obumarło
jutro
zdrętwiałymi dłońmi
nieporadnie
wygrzebiesz z pogorzeliska
naiwność swoją
nieśmiertelną
____________________________________
z cyklu " Rysy na szkle"
04.01.2010 r.
Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
wiekuistego zwycięstwa zaranie..
zgłoś
art , ja bym to podciągnęła pod instynkt przetrwania ..Miłego ... :-)
zgłoś
ona mi feniksem //:)
zgłoś
znów 10.. :-),Dobrego Apis..
zgłoś
"w zakłamanym żarze wielkich słów " a nie lepiej w zakłamaniu - doda to subtelności a unikniesz patosowej metafory - a treści nie zmieni :)
zgłoś
masz racje , to stare wierszydła i duży sentyment....Trochę wiaterku w ten gorący dzionek Marcel.. :-)
zgłoś
i w tym jest siła.....
zgłoś
siła przetrwania.. wszak człowiek wiele znieść potrafi ... niechby tylko nie tracił nadziei i wiary w ludzi ....Dzięki Ananke..:-)))
zgłoś
naiwność domaga się pieszczoty ;)
zgłoś
pieszczot nigdy nie za wiele Damian ...dziękuje
zgłoś
kłaniam się mile i pieszczotliwie :)
zgłoś
tlyko naiwność i nadzieja pozwala..
zgłoś
jeślinko ..... :-) ja bez tego nie miałabym powodu by rano wstać z łóżka ....
zgłoś
oj bywało tak, bywało :)
zgłoś