12 marca 2015

poezja

supełek.z.mgnień
supełek.z.mgnień

Poza tą chwilą

Tej kobiety już nie ma. Tylko dzieci,
z dziecka, którego nie potrafiła nazwać
we wszystkich skaleczeniach —

cisza za drzwiami jest jak wróbel, 
w wychudzonym psim pysku.
Aśćka
12 marca 2015 o 16:15

:) tak

zgłoś

bosonoga - Gabriela Bartnicka
12 marca 2015 o 20:18

mroczny, i jak przy większości Twoich, trudno przejść obojętnie... cieszę się, że znowu jesteś :)

zgłoś

doremi
12 marca 2015 o 20:21

z dnia na dzień wszystko się może zmienić, kobiety, dzieci, życie...

zgłoś

ApisTaur
12 marca 2015 o 23:31

lepszy wróbel w pysku / niż milczenie w złotej klatce //

zgłoś

zaczęłosięodjabłka
13 marca 2015 o 11:32

bardzo na tak :)

zgłoś

supełek.z.mgnień
14 marca 2015 o 10:41

Bardzo dziękuję za słowa. Pozdrawiam.

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się