Dziennik

mówisz, że jeszcze się spotkamy..
codziennie rozstajemy się z dużą częścią komórek ciała, umierają, dzielą się, zmieniają, ścierają, sami je obcinamy, usta stają się węższe, a brwi coraz bardziej krzaczaste..
codziennie wymieniamy dużą część naszych myśli, wygłaszamy swoje, przyjmujemy cudze, zapominamy, kompilujemy, tworzymy, wzrasta krytycyzm , a zmniejsza się ciekawość..
choć uśmiech ciągle łączy myśl z ciałem..
mówisz, że kiedyś się spotkamy..
kim wtedy będziemy..