1 grudnia 2011

poezja

PatrycjaŻurek
PatrycjaŻurek

Wietrzny dzień

W wietrzny dzień przebite krwią ręce

Gdzieś niedaleko mała mogiła
wśród krzyży

Drzewa szumiące tak jak gdyby nigdy nic
a one przecież widzą tak mało!

Wokoło mnie wietrzny dzień
gdzie wszystko jednak normalne ale jakby inne

Nawet krzyż ma swój cień!

Kajus
2 grudnia 2011 o 09:30

wszystko rzuca cień Patrycjo ... najważniejszy jest jednak ten, który jak żywy pozostaje w pamięci :))) pozdr. K

zgłoś

PatrycjaŻurek
2 grudnia 2011 o 13:27

o to właśnie chodziło. wszystko ma cień. Pozdrawiam :)

zgłoś

An - Anna Awsiukiewicz
2 grudnia 2011 o 09:34

:)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się