Pastorałka na nowy świat końca herezji

współcześni  ludzie
to pożeracze własnych mózgów
żerujący na własnym gównie 
ulepionym z nie swoich zdań

biedni bogatych
bogaci biednych

wszystko co przemielą 
rozparzone języki
żrą pomiędzy sobą

na każdym kroku
                    polityków
                          prezydentów  
                         
obywatele obywateli

kurwa 
jak pięknie
dumnie to brzmi

a może  
karmiciele  i dawcy
grabarze połączonych sztabów 
nad urnami pełnymi prochów kłamstw 
spopielonych między ustami
                                          a 
                                              mikrofonem
                                                          kamerą
                                               plebsem
                                 a ekranem
                 w telegotowaniu na twardo
            jajogłowych pederastów
ciągnących sobie druty
po zejściu wizji
z orbity 
na ziemię
         osranych
                zaszczanych
                           obrzyganych
                                    zachlanych
na ziemię syfu
            monopoli
            taniego wina
            agencji towarzyskich
            poselskich biur
            miast
            wsi 

a na ulicy leżą wszyscy
równo w gównie
obyczajowa śmietana
pierwszej strony gazety
 
i obowiązkowo
wysokiego szczebla
prowokacja
z tłustej czcionki 
                       arcy kurwa
                               sekretarka 
                                        asystentka
                                                cichodajka
bez pracy
skruszone damy
nakarmią motłoch rewelacją
seksualnych dewiacji
pseudoliderów
                prawicy
                     lewicy
                        skrajnych ugrupowań
                        centro olewaków
                        zacnych ludzi

                        na szlaku
                        na flaku
                        na fleku
 
wszyscy są karmą 
wszyscy pożywieniem
wszyscy małpami łykającymi kit
padłem żerującym na tonącej łajbie

mimo to 
popierdolmy 
jeszcze o ideach 

     wartościaciach
                       państwie 
                                 komórce
                                           invitro
                                                  bogactwie
                                         gejach
                           lesbijkach
                anarchii  

o lewych rękach do pracy
i innych chujach mujach
nie mówmy
 
codziennie
popijam to wódą
spłukuję do szamba
z resztkami kaca 

szczęśliwy jak mało kto
piszę swoją poezję
sam czytam
i czekam

na wielki wybuch 
fanatycznej wolności

Laura Calvados
19 grudnia 2011 o 19:44

to już było. i śmierdziało tak samo. sielanka na chloroformie

zgłoś

Jarosław Baprawski
19 grudnia 2011 o 20:09

...było nie było:)...podałem jak należy:)

zgłoś

milena
19 grudnia 2011 o 20:09

anarchii, szczęśliwy : literóweczki. w wierszu sporo Ci się ulało, oj sporo..

zgłoś

Jarosław Baprawski
19 grudnia 2011 o 20:13

...bez Ciebie... zginę ...kiedyś:)-pozdr.

zgłoś

byłem...
19 grudnia 2011 o 20:21

Masz rację Jarku ,nie powiem,że świętą bo nie mogę. Najgorzej,że jutro znów się idziemy poślizgać.Mimo to pozdrawiam Cię z uśmiechem;)

zgłoś

Jarosław Baprawski
19 grudnia 2011 o 20:58

...racja...uśmiech to podstawa:)-pozdrawiam:)

zgłoś

budleja
20 grudnia 2011 o 08:22

a ja już tej papki nie oglądam więc nie spłukuję by sedes się nie przytkał od tego paskudztwa, mocno pojechałeś po bandzie:))

zgłoś

Kajus
20 grudnia 2011 o 08:29

ale zakręciłeś Jaro...fajnie :))) pozdro

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się