Poezja

                                   Rozpinaj swój
umysł,  równie często jak rozporek.  Paryż, Maj 68
 
śmigaliśmy od knajpy do knajpy
prawie prosto
i podniecały nas
te poszukiwania odszukiwania
te odnalezienia w nieodnalezieniu
z nadzieją na karku
uczepioną jak rzep
 
nie były nawet monotonne
w swej sprężystości
zagubionej
zatraconej na początku
zaistnienia tego współprzebywania
 
prawie bezmyślnie okrążenia
asfaltowych przestrzeni
rozwiewały się w swej
nierzeczywistości
w irracjonalności naszych wspólnych
poczynań
wręcz przenicowanych
na drugą stronę
tuż koło bezsensu
 
i ta obopólna aprobata
dwoistości antypragnień
spięta tylko kilkoma słowami  potwierdzenia
prawie spontaniczność
prawie zachwiana wiara