30 lipca 2011

poezja

mirabella
mirabella

uśmiech

Teraz już wiem

- traciłam czas,

teraz już wiem

co robić mam.


Sztuczny uśmiech przykleję do ust,

przełącze się na wesoły tryb

i wyruszę w drogę

- pokaże Ci że dobrze mi.


Zrozumiesz że nie będę Cię już potrzebować,

że samej lepiej będzie mi,

zobaczysz uśmiech sztuczny,

zobaczysz wesoły tryb,

zobaczysz że bez Ciebie

naprawdę lepiej żyć..

Miladora
30 lipca 2011 o 18:08

Mirabelko - dość naiwne i nieudolne to jeszcze. Sugerowałabym przemyślenie wiersza na nowo. ;) Niepotrzebne też są odstępy pomiędzy wersami i wielkie litery w zaimkach, a kończenie wersów na "mam/mi" stwarza wrażenie pewnej infantylności - jak w dziecinnych rymowankach. Czytaj dużo wierszy i to dobrych poetów, tak dzisiejszych, jak i dawnych, i obserwuj, jakimi posługują się środkami i formą. Ale nie rezygnuj, bo każdy zaczynał w podobny sposób od pewnego błądzenia w mgle. ;) Dobrego. :)

zgłoś

Kasiaballou vel Taki Tytoń
31 lipca 2011 o 10:47

tu jest opcja edycji tekstu. na przyszłość warto zdyscyplinować zapis.

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się