Poezja

niedomknięte drzwi z tektury
kuszą swoim uchyleniem
ktoś dla żartu nie zamknął ich na klucz
na klucz ucieszyłam się
zawsze przecież barykady kleili
z bezradnych drzewcy myślenia
chwila zawahania zajrzeć czy nie
ciekawość pierwszym stopniem
takie kuszące niby otwarte
niby zamknięte