/powiedz/

powiedz czy można przeżyć życie w jeden dzień
- -
i będzie wieczór pierwszego dnia

usiądziemy na krzesłach
tak jak wtedy naprzeciw
w zastygłym ruchu
podobni skałom
w prześwicie rozwartych okien i drzwi
w smudze światła pomiędzy
w przeciągu zaistnienia

i oto życie się staje
zamilknąć potrzeba wobec

wyjęci nagle z utraconych równin
rozdartych przez rysy głębokich przeznaczeń
wpisani w niezbędność i ten ból
wypełniamy się soba wbrew

/w zielonej sukience
pochylona nad przepaścią zwrotnika konieczności
będę zgłębiać miękkość żałobnej koszuli i twoich rąk/

i będzie wieczór ostatniego dnia
- -