Poezja

Na najmniejszej łące świata
Z kwiaty motyl biały wzlata
Złotym pyłem osypuje
pszczół nie wielkie, żółte róje.
Gwiazda największa prawem odwiecznym
zalewa łąkę kolorem słonecznym
Astry, kaczeńce żonkile
żółtego koloru tu tyle!
Są i dwie rurki niebotyczne
z trzecią rurką na górze styczne 
Środkiem dzieli je poprzeczka
blisko, obok jest ławeczka
Cała wielka ta konstrukcja
Słoneczników reprodukcja
VanGogh'owych oczywiście
wszelkie złoto, iście
jak na polu żółty rzepak
To jest właśnie ten nasz TRZEPAK!