Poezja

grzeszy
umiera
dusza
z całą swą trombiną
siłą
dla wielu niebiańską
pierwiastek doskonałości
idea w ciele
ciałem jest i krwią
w ziemski minerał
przez czyjąś rękę dusza się przesypuje
do wody
w glebę
trawiona 
saprofity paszczami gwałcą Ideę
a ona nieśmiertelna
z ostatnim tchem obraca się w pył
odwieczna maskarada
kłamstwo filozofów
źródło co tryska w litosferę
dzięki Ci Boże ze wiem
ja dusza śmiertelna