25 lipca 2021

poezja

Tomek i Agatka
Tomek i Agatka

nie potrafię myśleć o nas osobno

jeśli gdziekolwiek nasz świat się kończy
to właśnie tam
gdzie ani ja dla Ciebie ani Ty dla mnie

kiedy zabiorą nam wszystkie
porywy i ukłucia
nie odnajdziemy się więcej
po biciu serca
zabraknie głosu który budzi i otwiera
jak klucz pasujący do kodu

nie poruszy się więcej powieka
nie podniesie się kącik ust
nie wgryzą się w siebie
spragnione języki i wargi

pomyśl tylko, że mógłbyś
nigdy nie dotknąć mnie prawdziwej
nie poczuć jak smakuję ciepła od snów
nie przekonać się
jak zachodzą oczy zielone od mgły
kiedy cała drżę w stokrotkach
gdy jesteś blisko najbliżej

jeśli gdziekolwiek kończy się świat
to właśnie tam gdzie fala
zabiera mi Twój ślad

Weronika
25 lipca 2021 o 20:50

Rozmigotana po krańce.

zgłoś

Tomek i Agatka
29 września 2021 o 18:56

Dziękuję Weroniko, pozdrawiam serdecznie :)

zgłoś

jeśli tylko
29 września 2021 o 20:49

i nie chcę..

zgłoś

Tomek i Agatka
30 września 2021 o 01:31

Dziękuję Jeślinko za ten widoczny dla mnie ślad, pozdrowienia i moc uścisków :)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się