Poezja

Spadło gówno na kapelusz
jak mnie nie znasz to nic nie rusz
krzesła mego nie przestawiaj
nie rób z kaczki mi zurawia
traszka czasem połknąć może
wieloryba w twym jeziorze.

Piżmak zęby ostre ostrzy
w imie czego nie miłosci
bocian żabę połknął w locie
 głód zostawił w grzęskim błocie
pies z kulawą nogą pedzi
zbiża się  do wrót łabędzi
zaraz  drugą nogę straci
bądz z głupoty się ochwaci.

cd;do wyd;