14 lutego 2015

poezja

poezjoholiczka
poezjoholiczka

Mów do mnie wierszem

 
Mów do mnie wierszem
inni niedosłyszą
inni nie docenią tak wiązanej mowy
grawitacją materii ogłuszeni
słyszą zaledwie
tykanie cyferek czasu
 
wesprzyj mnie wierszem- metaforą empatii
za takim zrozumieniem tęsknię od dawna.
Wylecz epitety dni z samotności
zbliż się tak będzie lepiej, bo tak bardzo do rymu
 
bo ze mną możesz być poza alegoriami codzienności
bo ze mną poranki- anafory szczęscia
bo tylko ze mną stały akcent na poczucie akceptacji
każdej strofy 
Ukołysz mnie wierszem jednym na milion- swoim
bądź ze mną uosobieniem snu
-konstantą spełnianej miłosci
 

alt art
14 lutego 2015 o 19:07

wiersz powinien mieć czysty kąt filozoficzny..

zgłoś

zuzanna809
14 lutego 2015 o 19:33

... o! Ileż bym dała za to ukołysanie!:)))

zgłoś

JaGa
30 marca 2015 o 16:02

Muskanie poezji dotykiem jest tęsknoty krzykiem.

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się