fuga nas połączy w próbie imitacji
wykrzyczymy różne prawdy
jednym głosem odbite od ścian
pułapki wrócą dysonansem
gdy czucie opaczne piętrzy interwały
z motywem czołowym mur przebijam głową
wyruszam w podróż dookoła ciebie
wpadając w objęcia słodkiej dromomanii
bez wiary w powroty
fuga nas rozdzieli
Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
co to jest dromomania Jarku? :))
zgłoś
juz wiem, to to samo co poriomania! czy ty problem z chodzeniem? ale pierwszego skojarzenia nie powiem bo sie wstydze:))
zgłoś
Posiłkując się fugą popełniłem drobne nadużycie - ucieczka nie była histeryczna pomimo impulsywności działania. Prościej będzie się odnieść do terminu muzycznego.
zgłoś
zatem przyjmuje to lacze jaka muzyczna fraze:))
zgłoś
ciekawy text - a może peel ma zbliżone upodobania co autor i lubi szaleństwa i podróże to mógłby wybrać się do szel na spotkanie trumli -i objaśnić co nie co
zgłoś
Dziękuję, Darku. Autor lubi, ale ma zakaz opuszczania miasta.
zgłoś
to i tak lepiej niż zomz ;) a zakazy lubią być łamane
zgłoś
Dzisiaj, widzę, inaczej u Ciebie, JJ. Ale jak zawsze niegłupio, oj niegłupio. Spodobały mi się dodatkowo te muzyczne odniesienia. ;) Życiowy wiersz. Buziaka zostawiam i lecę, żeby moja fuga brzmiała harmonijnie. ;)
zgłoś
tak. ten sam i jeden element łączy i rozdziela. ciekawie.
zgłoś
pamiętam - i lubię - buź
zgłoś
taki myk z klamrą - bardzo dobry
zgłoś
zajebiszcze ;)
zgłoś