Poezja

[z cyklu "Kobiety przez wielkie "DZ"]

Za Rogiem
mojego domu
stoją Kobiety
(...)
Wyciągają blade dłonie

[Kobiece Kobiety]
[Kobiece Dłonie]

Na półkach
z długich palców
leżą jaskrawe
Pomarańcze
[Tych Pięknych Kobiet]
/.../
tak wyciągnięte
Z szarości tła
-pomarańcze-
są przedłużeniem Kobiet

[Ale]

Pomimo
uświęcenia
Dziewiczością,
[Bowiem szary paluch jezdni
nie wpycha się w jędrność Pomarańczy]

podane na białej tacy
dłoni
[Tych Kobiet]
Pomarańcze
mało obchodzą przechodniów
...
a może tu chodzi
o Rogi
na tle których
[te Piekne Kobiety]
...
?
...