14 kwietnia 2011

poezja

elunia
elunia

Z cyklu „moja ławka w ogrodzie”

 
 
 
Nieśmiało stawiam kroki
po delikatnej jeszcze trawie
 
stokrotki uśmiechają się
wystawiając główki
jakby chciały dosięgnąć słońca
 
zapach fiołków przyciąga
czasem wiatr zatańczy
na wiotkich gałązkach wierzby
zaśpiewa budząc wiosnę
 
miło usiąść na ławce w ogrodzie
razem z kotem
który wygrzewa swoje futerko
dla kilku chwil
zatrzymać swoje myśli
 

Darek i Mania
11 października 2011 o 16:49

zaraz cieplej się zrobiło -zamiast kota posadziłbym człowieka o odpowiedniej płci, byłoby przyjemniej :))

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się