21 maja 2011

poezja

pietrus72
pietrus72

Scieżka radości

Jestem sobą



pełen nadziei



ruszam przez świat



nosząc serce Twe.



Przemierzając tyle chwil



spokojnym tempem



po drodze pytam się



gdzie ten bajkowy



las.



Kwiatami obsypię



Twój wrażliwy gest,



naturą zaskoczę Cię



złocistym smakiem.



Szaleję kochanym



tańcem,



wiatrem nocy



pocałuję Cię



tam gdzie różany



kwiat.

pietrus72
21 maja 2011 o 09:17

staram się :)pozdrawiam:)

zgłoś

P
21 maja 2011 o 15:42

przyznam, że nie przeczytałem, ale jeśli treść jest odbiciem zapisu , podejrzewam, że nic nie straciłem.

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się